Τα tattoo κάνουν τον μάγειρα

Αν έχεις 2 είσαι ανερχόμενος, αν χτυπήσεις πάνω από 10 είσαι έτοιμος σταρ. Αλλά σπουδαίος μάγειρας δεν είσαι. Ανήκεις μάλλον στο είδος star-chefisticus της οικογένειας των psonium-tileoptikorum. Τα μούσκλια και η ροκ (;) ταυτότητα δεν σου εξασφαλίζουν τίποτε περισσότερο από έναν σχολιασμό από τα πρωινο-μεσημεριανο-απογευματινά τηλεκαφενεία της σύγχρονης δημόσιας σφαίρας. Και δεν είναι αυτό αρκετό, βρε μπάρμπα Αριστείδη; - θα σκεφτεί ίσως κάποιος. Ιδίως αν η αναγνωρισιμότητα σου εξασφαλίζει και παχυλό εισόδημα, που σε περιόδους ισχνών αγελάδων λίγοι θα απέρριπταν. Και μαζί με το εισόδημα, βλέπεις και τα τραπέζια στο εστιατόριό σου να γεμίζουν, όταν άλλοι πιο άξιοι από εσένα αναγκάζονται να βάλουν λουκέτο. Δεν λέω, το αντίβαρο είναι σπουδαίο. Αλλά μην κοροϊδευόμαστε κιόλας. Ο σταρ-σεφ είναι καλός μόνο για τη διαμεσολάβηση της εικόνας της απόλαυσης, ουχί της ίδιας της απόλαυσης: μέσα από το γυαλί φαντασιώνεσαι ότι το πιάτο που σου παρουσιάζει είναι το απόλυτον της γευστικής ηδονής. Φευ. Είχα φάει στο Αλάτσι πολύ πριν ο κ. Σκαρμούτσος ανέλθει στο τηλεοπτικό βάθρο και η εμπειρία ήταν μέτρια, πολύ μέτρια. Αλλά κι αυτό δέχομαι ότι μπορεί να συμβεί. Κάθε σεφ δικαιούται και κακές μέρες. Αλλά το ότι ο σεφ-σταρ δικαιούται να ανακηρύσσει εαυτόν σε Μεγάλο του Γένους Μαγειροδιδάσκαλο και να θεσμοθετεί δεν το δέχομαι. Όχι όταν οι διδαχές του περιλαμβάνουν μπουρδολογία και θέσφατα που παλέψαμε να εξορίσουμε από την κουζίνα μας. «Το ελαιόλαδο είναι καλύτερο για τηγάνισμα και επιπλέον έχει γεύση Ελλάδας» κ.λπ. κ.λπ. Σωστά όλα αυτά, αλλά στο στόμα του μοιάζουν προβαρισμένα μπροστά σε καθρέφτη. Συνθήματα χωρίς βάθος, χωρίς επίγνωση, χωρίς ευθύνη. Αν ψάχναμε τον άγνωστο Χ της εξίσωσης της γεύσης, μέσα από τα οπτικοακουστικά ερεθίσματα μόνο, τότε την κάτσαμε. Εμ, θέλει και η γεύση εκπαίδευση, τι νομίζατε; Ο κουμπάρος μου (φανατικός masterchef-ατζής) μπορεί να έμαθε τι εστί φινόκιο από το περσινό MasterChef, μπορεί ακόμη να έμαθε ότι οι φακές και τα φασόλια μπορούν να γίνουν σπουδαίες ντελικατέτσες, αλλά από τη γυναίκα του πάλι σουφλέ (sic!) θα ζητήσει (ξέρετε, αυτά τα παρασκευάσματα φούρνου με ζαμπόν, τυριά και κρέμα γάλακτος). Πού είναι η εξέλιξη σε αυτό; Νομίζετε ότι εκπαιδεύετε τον κόσμο κύριε Σκαρμούτσο; Ένα θέαμα είστε, και μάλιστα υπερβολικά, υπερβολικά καλοπληρωμένο. Ευχαριστώ, δεν θα πάρω.

 

Γιατί τρέφω τόσο μένος, τέτοια εμμονή με τις μαγειρικές τηλεπερσόνες και ειδικά με αυτές που πλασάρονται ως νεανικά cool πρότυπα; Αφενός, γιατί σιχαίνομαι όλα τα ψευδοείδωλα, αφετέρου γιατί η τροφή, ειδικά αυτές τις μέρες που ο κόσμος πεινάει ή που, έστω, -για να μην γινόμαστε λαϊκιστές- απλώς υποψιάζεται ότι έχουν παρέλθει οι μέρες της αφθονίας του, παραείναι ιερή υπόθεση για να αφήνεται στα χέρια του κάθε τηλεσέφ. Εκτός κι αν πιστέψουμε ότι η δύναμη και η ικανότητα των εν λόγω χεριών μετριέται από την αντοχή τους στον πόνο των αλλεπάλληλων τατουάζ. Αν είναι έτσι, πείτε το μας και αντί αίτησης στις σχολές μαγειρικής, οι επίδοξοι σπουδαστές ας χτυπάνε κι από ένα τατουάζ, για να αποδείξουν ότι οι προθέσεις τους περί της μαγειρικής είναι έντιμες και σοβαρές. Ο περσινός νικητής οδεύει ήδη στο δρόμο του δασκάλου και ποζάρει σε εξώφυλλο περιοδικού με γυμνά μπράτσα, «ντυμένα» με ιδεογράμματα ή ό,τι άλλο σύμβολο νομίζει ότι τον αντιπροσωπεύει, και δίνει συμβουλές για τις τροφές που έχτισαν το ωραίο αυτό σώμα. Νους υγιής εν σώματι υγιεί. Και τατουαζοποιημένο, να συμπληρώσω.

 

(2) Σχολιάστε
(0) Αξιολογήστε
νέο θέμα
ΥΠΟΒΟΛΗ
aristeides
15.12.2011 | 19:05
Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα αγαπητή Ιφιγένεια. Κάποιος από τους δυο μας κάνει λάθος. Είμαι βέβαιος ότι αμφότερες οι πλευρές θα βρουν υποστηρικτές, επομένως θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε εσαεί τη συζήτηση χωρίς να καταλήξουμε πουθενά. Το αντιπαρέρχομαι λέγοντας ότι δικαιούστε κι εσείς την άποψή σας, την οποία φιλτράρετε μέσα από τις προσωπικές σας πεποιθήσεις και προσδοκίες περί της κουζίνας, του φαγητού, της απόλαυσης. Θα μου επιτρέψετε όμως να διαφωνήσω μαζί σας στο εξής: Η ποιότητα κάποιου σπάνια έκρινε ποιος παρέμεινε και ποιος βούλιαξε στην αφάνεια, όσο κι αν μας βολεύει να αναμασάμε τέτοιες θεωρίες, αποποιούμενοι των ευθυνών μας. Το σταρ σίστεμ δεν λειτουργεί έτσι. Όσο υπάρχει κοινό που πείθεται και κανάλια πρόθυμα να «ταΐζουν» αυτό το κοινό, οι ίδιοι σεφ/τραγουδιστές/παρουσιαστές/μανταϊνοί παντός είδους θα ανακυκλώνονται. Απόδειξη: Ανοίξτε την τηλεόραση και μετρήστε πόσα πρόσωπα έχουν μείνει ίδια για πάνω από 10 χρόνια. Και μετά πείτε μας για πόσα από αυτά θα δεχόσασταν να πείτε ότι επιβίωσαν χάρη στην ποιότητά τους.
ifigeniavl
14.12.2011 | 23:16
Αγαπητε κ. Revenger,Διαφωνω καθετα μαζι σας. Τον Σκαρμουτσο δεν τον γνωριζα πριν το Masterchef. Τον έμαθα απο εκει. Ετσι λοιπον τον προηγουμενο χρονο εφαγα με φιλους και οικογενεια πολλες φορες στο Αλατσι. Θεωρω οτι έχει πολυ καλης ποιότητας και νοστιμιας φαγητο. Επιτηδες τρωγαμε Παρασκευή βράδυ στις 10. Κλειναμε την κουραστική μέρα μιας και ταξιδευαμε απο Θεσσαλονικη. Ομολογω οτι τα φαγητα μας χορταιναν και μας κανακευαν. Φευγαμε ευχαριστημένοι. Ετσι λοιπον θα πω οτι δεν θεωρω τον Σκαρμουτσο υπερτιμημενο. Δοκιμασα, εκρινα και μου αρεσε.
Οσον αφορα τον κουμπαρο σας ειναι κριμα που ξοδεψε εναν ολοκληρο χρονο να βλεπει Masterchef και δεν μπορει να παει ενα βημα παραπερα απο το κλασσικο σπιτικο σουφλε. Σιγουρα λογω ελλειψης χρηματων πια δεν μπορουμε να φαμε ακριβες τροφες αλλα ας μη μιζεριαζουμε γιατι δεν με τη μιζερια δεν μπορουμε να ξεκολλησουμε απο τον βαλτο που εχουμε πεσει.
Οσο για τα τατουαζ, να υποθεσω οτι δεν σας αρεσουν, μαλλον σας εκνευριζουν. Το κειμενο σας μου θυμιζει εμας τις γυναικες που κακολογουμε μια αλλη πιο ομορφη γυναικα απο μας που αρεσει στον συντροφο μας. Ας μην ειμαστε τοσο κατηγορηματικοι, ο χρονος και η ποιοτητα του καθενα θα τον/την κρατησει στην επιφανεια ή θα τον βουλιαξει στην αφανεια.Καλες Γιορτες
Ιφιγενεια